De clown is ontwapenend. 
Met zijn rode neus laat hij zien dat niets juist hoeft te zijn, 
waardoor contact aangaan makkelijker wordt. En dat is net zo waardevol voor de dementerende persoon die zich opgesloten voelt in zijn onvermogen tot contact en zich realiseert dat zijn contact steeds minder voldoet aan de standaard norm. Uit
 die cocon van eenzaamheid willen wij hen bevrijden. Daarbij gebruiken wij
MUZIEK, SPEL, IMPROVISATIE, SENSITIVITEIT, en AANRAKING.
De nadruk ligt op "contact" maken met deze mensen, en dat trachten we te doen via HUMOR. De clown bezit het vermogen om 'emoties' te herkennen en ze te delen. 
Op die manier biedt hij de persoon met dementie de mogelijkheid om emoties zoals woede, irritatie en verdriet te uiten. De clowns zijn opgeleid om deze emoties op de vangen en ze samen met de persoon met dementie een plaats te geven.

Contactclownerie 
 

bij personen met dementie
 

Na bliksem komt zonneschijn

 

Julienne wordt ogenblikkelijk kwaad als 
ze mij ziet. Ik ben duidelijk te dichtbij 
gekomen en ze begint te roepen, 
wil dat ik weer vertrek. "Nee!" zegt ze. "Nee!"
Ze kijkt me aan met een sombere blik, 
ik geloof dat als ik niet onmiddellijk de 
benen neem, er bliksemschichten uit haar 
ogen zullen schieten. Dan barst ze uit in
een crisis... Even later ga ik weer naar haar toe. Ze is gekalmeerd nu, maar is nog steeds op haar hoede. Ze kijkt mij aan, nog steeds met diezelfde sombere blik. Ze zegt: "'t Is goed nu." "Ga maar weg. Hup! Hup!"
Ik zeg: "Oei, jij bent nog altijd boos!" "Ja!"
Ik moet iets verzinnen en doe het eerste 
wat in me opkomt: ik werp haar een kushandje toe. En ik zie achter de donderwolken in haar ogen een zonnestraal verschijnen, heel subtiel maar ik merk het dadelijk op. 
En ze glimlacht.

Volg Theater Voetzoeker: 

  • Facebook Social Icon

© 2018 Sarah Peters